informacje
Australijski Labradoodle - Historia rasy
Historia Australijskiego Labradoodle zaczyna się od pracy człowieka z psami użytkowymi, potrzeb osób z alergiami i świadomego programu hodowlanego rozwijanego przez australijskich pionierów rasy.

początek
Psy w służbie człowieka
Poprzez selektywną hodowlę oraz szkolenia, człowiek nauczył się używać psów do spełniania określonych ról. Oprócz tradycyjnych zadań, takich jak hodowla, łowiectwo, tropienie czy stróżowanie, w ciągu ostatniego stulecia zaczęto wykorzystywać psy do innych zadań.
Dzisiaj mamy do czynienia z psimi przewodnikami, terapeutami, psami poszukującymi osób zaginionych, wykrywającymi narkotyki bądź materiały wybuchowe.
Autentyczny Australijski Labradoodle to dwie linie psów: linia pracująca oraz linia terapeutyczna. Z powodzeniem od wielu lat używane są do wyżej wymienionych zadań specjalnych.
idea rasy
Połączenie inteligencji Pudla i pracy Labradora
Z początku Australijski Labradoodle był hybrydą Labradora Retrievera i Pudla, w ciągu ostatnich dziesięcioleci jednak zostały wprowadzone infuzje innych ras, w określonych celach.
W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku australijska organizacja Australian Blind Organization podjęła się pierwszych prób połączenia inteligencji Pudla i typowego dla Labradora Retrievera mocnego skoncentrowania na człowieku. Niektóre osobniki z takiego połączenia były łatwe w szkoleniu, nie liniały i nie miały zapachu typowego dla psa.
Początkowo te pozytywne właściwości nie zostały zauważone. Dopiero w 1989 r. Instytut otrzymał prośbę o psa przewodnika dla niewidomej kobiety. Musiał to być jednak pies, który nie wywoła reakcji alergicznej u jej męża.
Wally Conron, odpowiedzialny hodowca The Royal Victorian Guide Dogs Association, przypomniał sobie o tej kombinacji i postanowił ją powtórzyć. Pierwszy miot składał się z trzech szczeniąt i nie wszystkie miały pożądane właściwości.
potomstwo
Nazwa Labradoodle i pierwsze wnioski
Potomstwu Conron nadał nazwę LABRADOODLE. Po wielu testach tylko jedno ze szczeniąt okazało się być przyjazne alergikom, niestety jednak liniało.
Z wielkim entuzjazmem sukces ten został opublikowany w australijskich mediach. Ze względu na zainteresowanie mediów specjalnymi cechami Labradoodle, rasa stała się nagle bardzo popularna.
Wally Conron powtórzył kombinację kilka razy. Ale w wywiadzie dla Reader's Digest powiedział rozmówcy, że wiele Labradoodli miało trudny i uparty charakter, z tego powodu, po kilku próbach zdecydował się zakończyć program hodowlany.
pionierzy
Beverley Manners, Angela i program hodowlany
Ze względu na rozgłos wokół krzyżówki, Labradoodle stał się popularnym psem w Australii oraz USA. Rozgłos zainspirował dwóch australijskich hodowców, Beverley Manners i jej córkę Angelę, które postanowiły kontynuować pracę rozpoczętą przez Conrona.
Chciały stworzyć psa, który nie wykazywałby żadnej agresji, miał cechy przyjazne dla alergików, chciałby pracować i byłby łatwy do wyszkolenia jako pies użytkowy lub pies terapeuta.
Obie hodowczynie zakupiły swoje pierwsze Labradoodle od rolnika o nazwisku Don Evans, który już wyhodował kilka pokoleń. Te Labradoodle i inne infuzje pudla F1 stały się fundamentem dla ich programu hodowlanego.
W celu zwiększenia puli genów obie hodowczynie stworzyły nowy materiał bazowy Labradoodle, wprowadzając miniaturowego pudla do istniejących australijskich linii hodowlanych. Tak powstały mniejsze wersje Labradoodle.
infuzje
Kształtowanie charakteru i sierści
Pomimo selektywnej hodowli z najlepszym potomstwem, nadpobudliwy i uparty charakter pozostał. Matka i córka zdecydowały, że aby złagodzić charakter, konieczne było zastosowanie infuzji z inną rasą.
I tak do puli genetycznej dołączył Irlandzki Spaniel Wodny, a następnie Cocker Spaniel Angielski i Amerykański.
Niestety jednak w wielu miotach zaczęły pojawiać się szczenięta z krótką sierścią, a pies w ogóle nie przypominał Labradoodle.
cymbrogi
Odkrycie mutacji RSPO2 i nazwa Australian Labradoodle
Dopiero w lipcu 2012 roku Cymbrogi, holenderski hodowca Australijskich Labradoodli,oraz Edyta Gajewska z Włochatej Pasji odkryli, że dziwny rodzaj sierści spowodowany jest mutacją genetyczną w genie RSPO2.
Hodowcy w Australii, Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i innych krajach zaczęli kopiować udany program hodowlany australijskich pionierów.
Aby odróżnić swoje unikatowe psy od innych Labradoodles, Beverley Manners i jej córka nazwały swoje linie hodowlane Australian Labradoodle, a następnie ASD Australian Labradoodles. ASD to skrót od Australian Service Dog.
Ostatnią infuzją wprowadzoną do linii była infuzja Soft Coated Irish Wheaten dodana w 2004 roku. Celem tej infuzji była poprawa struktury sierści. Sierść Australijskich Labradoodle, wzbogacona o ostatnią infuzję, jest łatwiejsza w pielęgnacji.
Źródło:
„History of the Breed” - ALFA-EUROPE (https://www.alfa-europe.org/puppy-buyer/breed-history.html)
wejdź do świata Labradoodle.pl
Rozmowa o szczenięciu zaczyna się od uważnego poznania rodziny.
Prowadzę proces tak, aby decyzja nie była impulsem, lecz odpowiedzialnym dopasowaniem psa do domu, rytmu życia i oczekiwań rodziny.