Pielęgnacja Okrywy Włosowej

sierść

Sierść Australijskich Labradoodle

Pierwszy raz zetknęłam się z sierścią Australijskiego Labradoodle w 2008 roku, w Australii, kiedy spędziłam 5 tygodni w hodowli Rutland Manor. Gdy czesałam psy Beverley, zastanawiałam się, jak można tak zapuścić psa. Kołtun na kołtunie, czesanie zajmowało mi po kilka godzin dziennie.

Potem dostałam swojego pierwszego szczeniaka z piękną, kręconą sierścią w odcieniach moreli. Była delikatna, jedwabista i wcale nie wymagała czesania. Pielęgnowałam jej okrywę włosową, czesałam sumiennie każdego tygodnia, aż osiągnęła wiek 10 miesięcy.

Wtedy Caramel zaczęła się kołtunić. Mam wrażenie, że stało się to z dnia na dzień. Im więcej czesałam, tym kołtuny pojawiały się częściej. Wtedy przypomniałam sobie słowa Beverley: „One potrafią się skołtunić przez noc”.

Poddałam się i mój pierwszy Labradoodle został ogolony. Oh jakże żałowałam, wprost nie mogłam się doczekać kiedy ta sierść odrośnie. Odrosła, ale już nigdy nie była taka sama jak sierść szczeniaka.

nawyki

Przyzwyczaj szczeniaka do czesania

Musicie Państwo wiedzieć, że szczenię, którego dostaniecie, ma piękną, lśniącą, jedwabistą sierść. Aż trudno uwierzyć, że kiedyś zacznie się kołtunić. W okolicach 8-11 miesiąca sierść zmienia się i wtedy wymaga starannej pielęgnacji.

Po pierwsze: przyzwyczajajcie szczeniaka do czesania już od maleńkości. Nie dajcie się skusić myśleniu, że jeszcze macie czas, bo pewnego dnia sierść po prostu zacznie się kołtunić, a pies nie będzie w stanie wytrzymać tak długo na stole trymerskim.

Po drugie: nie golcie sierści Waszego szczeniaka przed pierwszymi urodzinami. Ten pierwszy, szczenięcy włos należy wyczesać. On sam nie wypadnie. Jeżeli zgolicie psa, bo się skołtuni, to nie wyczeszecie włosa, który tego wymaga.

Po trzecie: nie czeszcie włosów codziennie pudlówką. Taki zabieg również niszczy strukturę włosa. Jeżeli lubicie takie zajęcie, wybierzcie grzebień dla psa, choć nie sprawdzi się przy kołtunach.

pielęgnacja

Najważniejsze zasady przy okrywie włosowej

• Nie kąpcie psa często. Częste kąpanie usuwa barierę ochronną i włosy brudzą się jeszcze bardziej.
• Piach i błoto można usuwać czystą wodą albo użyciem Doodle Booster.
• Używajcie dobrych szamponów, odżywek i specyfików ułatwiających rozczesywanie.
• Przycinajcie włosy regularnie. Długi włos wygląda pięknie, ale nie zawsze jest zdrowszy i wygodniejszy dla psa.
• Na zimę nie obcinajcie psa zbyt krótko.
• Czeszcie psa regularnie, tyle razy, ile potrzebuje jego rodzaj sierści.
• Suszcie włosy po każdym kąpaniu i rozczesujcie je podczas suszenia.
• Używajcie dobrych kwasów Omega 3, 6, 9, które wspierają sierść i rozwijające się kości.

Dobra nowina jest taka, że przy sumiennej pracy około 3-go roku życia sierść jest znowu łatwiejsza w pielęgnacji, pod warunkiem, że pies nie był golony za każdym razem, gdy się skołtunił, ale rzeczywiście porządnie wyczesaliśmy jego szczenięcą sierść.

Nie dajcie też sobie wmówić, że sterylizowane i kastrowane Labradoodle zmieniają strukturę sierści i staje się ona nie do ogarnięcia. To ogromne bzdury. Problemy z włosem wynikają z zaniedbania i niestosowania się do reguł sumiennie.

narzędzia

Narzędzia, które stosuję

Les Poochs, czyli Acti Vet, to szczotki pudlówki. Stosuję kolor fioletowy do czesania regularnego, a czerwony do sierści skołtunionej.

Dla mnie rozwiązaniem pośrednim stała się szczotka SLICKER BRUSH Furminatora. Ma ruchomą główkę i mimo, że jest duża, jej górna część jest zwężona. Jest poręczna i szybko się nią czesze.

Nożyczki, których używam od lat, to ROSE LINE 82066 oraz 88080. Golarka, której używam, to ANDIS AGR+ z ostrzem ceramicznym numer 10.

Doodle Booster znakomicie sprawdza się po spacerach w błocie i piachu. W mgnieniu oka usuwa piach z kończyn i podbrzusza psa oraz pomaga przy zapobieganiu kołtunów. To wspaniały sprzęt, ale nie jest koniecznością.

Polecam środki do pielęgnacji firmy PSH oraz odżywkę ARTERO. Fajny środek pomagający alergikom to PENTALCLEANSE, który eliminuje z sierści czynniki uczulające Fel D1 oraz złuszczony naskórek.

Polecam również książkę „From Scruffy to Lovely” Wandy Klomp w wersji angielskiej. Wanda prowadzi profesjonalne warsztaty groomingu dla właścicieli Australijskich Labradoodle.

komfort psa

Głowa, uszy, pachwiny i łapy

Pamiętamy o przycinaniu grzywy, ponieważ włos opadający na oczy ogranicza psu widzenie. Kiedy za długo zwlekamy z przycięciem, pies zaczyna więcej pracować nosem, a po usunięciu włosów może nagle bać się świata.

Głowie należy nadawać kształt okrągły, przycinając nie tylko grzywkę, ale również włosy na uszach i brodę. Ciągle wilgotne uszy i ciepły, wilgotny pysk to świetne siedlisko dla drożdżaków.

Włosów w uszach nie wyrywamy. Znam mnóstwo dudli, które po wyrwaniu włosów dostawały zapalenia ucha.

Uszy należy wymyć wtedy, kiedy są brudne. Czyścimy ucho zewnętrzne, część zwisającą. Nie ma potrzeby grzebać głęboko.

Dobrze jest golić psa w pachwinach, bo ocierające się o klatkę piersiową i brzuch kończyny kołtunią sierść w tych miejscach. Kołtuny ciągną skórę i psa to boli.

Pazury należy obcinać regularnie, a włosy pomiędzy opuszkami skracać, szczególnie zimą, kiedy wczepiają się tam śniegowe kulki.

Sierść należy regularnie skracać po całej długości. Może zostać troszkę dłuższa na kończynach. Krótsze włosy to wygoda dla psa i dla właściciela. Nie ujmują one wcale urokowi psa.